اهم فعالیتهای دهیاری قدیر پور

به وبلاگ دهیاری قدیر پور خوش آمدید.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۷ ساعت 9:49 توسط خانم جداوی |

معرفی استان کرمان و شهرستان منوجان

شهرستان منوجان از شهرستان‌های استان کرمان است. مرکز این شهرستان شهر منوجان است.
جمعیت شهرستان منوجان بنا بر سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، برابر ۶۵،۷۰۵ نفر گزارش شده ‌است.
ش‍ه‍رس‍ت‍ان م‍ن‍وج‍ان در ف‍اص‍ل‍ه ۴۰۰ کی‍ل‍وم‍ت‍ری ج‍ن‍وب غربی کرمان، ۱۵۵ کیلومتری جنوب جیرفت و ۱۳۰ کیلومتری شرق بندرعباس ق‍رار گ‍رف‍ت‍ه و در دشتی گرم و مرطوب و نسبتاً وسیع واقع شده‌است. این شهرستان در ارتفاع ۳۴۲ متر از سطح دریا و با بیشینه و کمینهٔ دمایی بین ۵۰ و ۳- درجهٔ سانتیگراد واقع شده‌است. این شهرستان با وسعتی بالغ بر ۷۰۰۰ کیلومتر مربع از جنوب و غرب با شهرستان رودان در استان هرمزگان، از شمال با شهرستان کهنوج و شرق با شهرستان قلعه‌گنج همسایه می‌باشد.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 20:42 توسط خانم جداوی |

تعریف دهیار دهیاری

جدیدترین شخصیتی است که در سال های اخیر پس از تصویب «قانون تأسیس دهیاری‌های خودکفا در روستا های کشور» برای اولین بار پای به عرصه مدیریت روستایی کشور نهاد. در این قانون مسوولیت اجرایی مدیریت روستایی بر عهده مقامی با عنوان «دهیار» گذاشته شده که از سوی شورا برای مدت چهار سال انتخاب می شود.

یکی از مباحث مهم پایداری نهاد دهیاری، ویژگیهای دهیار به عنوان مدیر روستا است. دهیار بایستی دارای خصوصیات عام و خاص و مهارت ها و توانمندی های مدیریتی برای انجام وظایف محوله به عنوان مدیر اجرایی روستا باشد. به طورکلی میتوان ویژگیهایی برای دهیار متصور شد:

«ایجاد اعتماد متقابل با مردم روستا، منظم و قانونمند و اشراف بر وظایف خویش و شورا، مشارکت جو و مشارکت طلب، نگرش تولیدگرایی، انعطاف پذیر در برابر مردم و شورا، پیگیر در امور روستا، اعتقاد به گفتگو و مذاکره، اعتقاد به افکار و سلیقه های مختلف»

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 8:56 توسط خانم جداوی |

وظایف دهیار و شورای اسلامی روستا

وظایف دهیار در روستا چیست ؟

ماده 10: وظایف تفضیلی دهیار و دهیاری جهت اداره و حفظ توسعه پایدار روستا بر اساس قانون شوراها و با رعایت قوانین و مقررات مربوط به شرح زیر است:

1ـ بهبود وضع زیست محیطی روستا.

2ـکمک به شورا در خصوص بررسی و شناخت کمبودها ، نیازها و و نارسایی های اجتماعی ، اقتصادی ، عمرانی ، بهداشتی ، فرهنگی ، آموزشی و امور رفاهی روستا و تهیه طرح ها و پیشنهادهای اصلاحی و عملی در زمینه های یاد شده و ارائه آن به مسئولان ذی ربط جهت اطلاع و برنامه ریزی و اقدام لازم.

3ـ تشویق و ترغیب روستاییان به انجام اقدامات لازم در جهت رعایت سیاست های دولت.

4ـ مشارکت و همکاری با شورا در جهت پی گیری اجرای طرح های عمرانی اختصاص یافته به روستا .

5ـ همکاری موثر با سازمان ثبت احوال در جهت ثبت موالید و متوفیات و تهیه آمار مربوط.

6ـ تامین اراضی مورد نیاز مرتبط با اهداف و وظایف دهیاری پس از اخذ مجوز قانونی.

7ـ همکاری موثر با مسئولان ذی ربط در جهت حفظ و نگهداری منابع طبیعی واقع در محدوده قانونی و حریم روستا .

8ـ تشویق و ترغیب روستاییان به توسعه صنایع دستی و اهتمام به ترویج، توسعه و بازاریابی محصولات کشاورزی و دامی روستا.

9ـ اجرای مصوبات شورا.

10ـ همکاری با نیروی انتظامی و ارسال گزارش پیرامون وقوع جرایم و اجرای مقررات خدمت وظیفه عمومی ، حفظ نظم عمومی و سعی در حل اختلافات محلی.

11ـ اعلام فرامین و قوانین دولتی مربوط و پیگیری حسن اجرای آن ها .

12ـ مراقبت ، حفظ و نگهداری اموال و تاسیسات عمومی در اختیار دهیاری .

13ـ همکاری با سازمان ها و نهاد های دولتی و ایجاد تسهیلات لازم برای ایفای وظایف آن ها.

14ـ مراقبت بر اجرای مقررات بهداشتی و حفظ نظافت و ایجاد زمینه مناسب برای تامین بهداشت محیط.

15ـ ارسال گزارش های درخواست شده به شورا در موعد مقرر توسط دهیار.

16ـ حضور دهیار درزمان و مکان مقرر و پاسخگویی به سوالات در صورت تقاضای شورا.

17ـ ارسال گزارش ماهانه فعالیت های دهیاری برای شورا و رونوشت آن به بخشداری .

18ـ تهیه تعرفه عوارض با همکاری شورا و ارائه آن به شورای اسلامی بخش به منظور تصویب و طی سایر مراحل قانونی.

19ـ وصول عوارض مصوب مراجع قانونی و مصرف آن در موارد معین.

20ـ مراقبت بر وضعیت بهداشتی گرمابه ها، نانوایی ها ، قصابی ها، قهوه خانه ها و فروشگاه های مواد غذایی و بهداشتی بر اساس ضوابط و مقررات مربوط و معرفی اماکن غیر بهداشتی به مسئولان ذی ربط.

21ـ برآورد، تنظیم و ارائه بودجه سالانه دهیاری و متمم و اصلاح آن به شورا جهت تصویب.

22ـ اهدا و قبول اعانات و هدایا به نام روستا با تصویب شورا.

23ـ فراهم نمودن زمینه ایجاد خیابان ها ، کوچه ها ، میدان ها ، پارک ها ، فضاهای سبز ، ورزشی و آموزشی مراکز تفریحی عمومی و مجاری آب و توسعه معابر و اجرای آن ها از طریق دهیاری و همکاری در زمینه طرح بهسازی روستا .

24ـ تنظیف ، نگهداری و تسطیح معابر و انهار عمومی و مجاری آب ها و فاضلاب و لایروبی قنوات مربوط به روستا و تامین آب و روشنایی در حد امکان.

25 ـ کمک در احداث تاسیسات تولید و توزیع آب ، برق ومخابرات و تعیین نرخ آن در روستا تا زمان اقدام مراجع ذی ربط (وزارتخانه های جهاد کشاورزی ، نیرو ، پست و تلگراف و تلفن و شرکت آب و فاضلاب روستایی).

26ـ مراقبت بر بهداشت ساکنان روستا و تشریک مساعی با وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی برای واکسیناسیون در جهت پیش گیری از بیماریهای واگیر.

27ـ جلوگیری از تکدی گری و واداشتن متکدیان به کار.

28ـ انجام معاملات دهیاری اعم از خرید وفروش اموال منقول و غیرمنقول ، مقاطعه ، اجاره و استجاره.

29ـ ایجاد و سازماندهی غسالخانه و گورستان و تهیه وسایل حمل اموات و مراقبت در انتظام امور آن ها.

30ـ اتخاذ تدابیر لازم برای حفظ روستا از خطر سیل و حریق و رفع خطر از بناها و دیوارهای شکسته و خطرناک واقع در معابر و اماکن عمومی و تسطیح چاه ها و چاله های واقع در معابر بر اساس مصوبات شورا.

31ـ همکاری در جلوگیری از شیوع بیماریهای انسانی و حیوانی واگیر و مشترک انسان و دام ، اعلام مشاهده این گونه بیماریها به مراکز بهداشتی درمانی و دامپزشکی محل یا سایر مراکز ذی ربط ، اهتمام به دور نگهداشتن بیماران مبتلا ، معالجه و دفع حیوانات مبتلا به امراض واگیر ، بلاصاحب یا مضر.

32ـ تشریک مساعی با سازمان میراث فرهنگی درحفظ بناها و آثار باستانی روستا و همکاری با مسئولان ذی ربط برای اداره ، احداث ، نگهداری و بهره برداری از تاسیسات عمومی ، اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، ورزشی و رفاهی مورد نیاز روستا در حد امکانات .

33ـ صدور پروانه برای ساختمان هایی که در محدوده قانونی روستا ساخته می شوند با رعایت مقررات مندرج در آیین نامه مربوط به استفاده ازاراضی احداث بنا و تاسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها موضوع تصویب نامه شماره 4940

۳۴ـ همکاری با شورای بخش و بخشداری به منظور بررسی و صدور پروانه های کسب.

35ـ معرفی خانواده های بی سرپرست و بی بضاعت به سازمان بهزیستی کشور و کمیته امداد امام خمینی و مساعدت به آن ها در حد امکانات .

36ـ همکاری در نگهداری و تسطیح راه های واقع در حریم اراضی روستا از طریق خودیاری اهالی روستا و دستگاه های ذی ربط.

37ـ مساعدت و همکاری با کشاورزان در جهت معرفی محصولات کشاورزی و تولیدات صنعتی و صنایع دستی روستا در مراکز شهری و نمایشگاه های ذی ربط.

38ـ پیگیری و مساعدت در جهت ایجاد موسسات خیریه و صندوق های قرض الحسنه و موسسات فرهنگی .

39ـ همکاری با واحدهای امدادرسانی در هنگام وقوع حوادث و سوانح غیرمترقبه و بلایای طبیعی .

40ـ گزارش پیشرفت یا عدم پیشرفت فیزیکی طرح ها به شورا و بخشدار و پیشنهاد راه کارهای مناسب برای تسریع در اجرای آن ها در جهت اجرای بند (هـ)

۴۱ـ همکاری با دستگاههای ذی ربط در جهت تهیه و اجرای طرح هادی روستا و تهیه پیشنهادهای لازم و تعیین کاربری اراضی واقع در روستا به منظور گنجاندن آن ها در طرح هادی و اجرای ضوابط مصوب مربوط با موافقت شورا.

42ـ مراقبت و اهتمام کامل در نصب برگه قیمت بر روی اجناس و اجرای تصمیمات شورای اسلامی بخش و روستا نسبت به ارزانی و فراخوانی خواروبار و مواد مورد احتیاج عمومی و جلوگیری از فروش اجناس فاسد شده و معدوم نمودن آن ها با هماهنگی مراجع قانونی ذی ربط.

43ـ همکاری با مراجع ذی ربط در جهت تسهیل دسترسی مردم روستا به آرد و نان مرغوب.

44ـ پی گیری و ایجاد زمینه نظارت بر امور بهداشتی روستا از قبیل کشتار بهداشتی دام و عرضه گوشت.

45ـ اجرای مقررات دهیاری که جنبه عمومی دارد و به تصویب شورا و تاییدشورای اسلامی بخش رسیده ، پس از اعلام برای کلیه ساکنان روستا لازم الرعایه است.

46ـ پیشنهاد نامگذاری معابر و اماکن و تاسیسات روستا به شورا جهت بررسی و ارایه آن ها به شورای اسلامی بخش جهت سیر مراحل لازم.

47ـ شناسایی زمینه های اشتغال و مساعدت در جهت تامین کار برای افراد جویای کاربا همکاری دستگاه های ذی ربط.

وظایف شوراي در روستا چیست ؟

وظایف و اختیارات شورای اسلامی روستا عبارت است از :

الف- نظارت بر حسن اجرای تصمیم های شورای اسلامی روستا

ب- بررسی و شناخت کمبودها، نیازها و نارسائیهای موجود در روستا و تهیه طرح ها و پیشنهادهای اصلاحی و عملی در این زمینه اصلاحی و عملی در این زمینه ها و ارائه آن به مقامات مسئول ذیربط

ج- جلب مشارکت و خودیاری مردم و همکاری با مسئولین اجرایی وزارتخانه ها و سازمان هایی که در ارتباط با روستا فعالیت می کنند و ایجاد تسهیلات لازم جهت پیشبرد امور آنها

د- تبیین و توجیه سیاست های دولت و تشویق و ترغیب روستائیان جهت اجرای سیاست های مذکور

ه- نظارت و پیگیری اجرای طرح ها و پروژه های عمرانی اختصاص یافته به روستا

و- همکاری با مسئولان ذیربط برای احداث، اداره، نگهداری و بهره برداری از تاسیسات عمومی، اقتصادی، اجتماعی و رفاهی مورد نیاز دولت در حدود امکانات

ز- کمک رسانی و امداد در مواقع بحرانی و اضطراری مانند جنگ وقوع حوادث غیر مترقبه و نیز کمک به مستمندان و خانواده های بی سرپرست با استفاده از خودیاری های محلی
ح- تلاش برای رفع اختلافات افراد و محلات و حکمیت میان آنها
ط- ایجاد زمینه مناسب وجلب مشارکت عمومی در جهت اجرای فعالیت های تولیدی وزارت خانه ها و سازمان های دولتی
ل- جلب مشارکت و همکاری عمومی در انجام امور فرهنگی و دینی
ح- انتخاب فردی ذیصلاح به سمت دهیار برای مدت چهار سال بر اساس آئین نامه مربوطه و معرفی به بخشدار جهت صدور حکم
تبصره : عزل دهیار با رای اکثریت اعضای شورای اسلامی روستا بر اساس آئین نامه مربوط انجام میشود و به بخشدار جهت صدور عزل اعلام میگردد.

ماده 1 : به منظور پیشبرد سریع برنامه های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی، پرورش و سایر امور رفاهی از طریق همکاری مردم و نظارت بر امور روستا، بخش، شهر و شهرک، شوراهایی به نام شورای اسلامی روستا، بخش، شهر و شهرک بر اساس مقررات این قانون تشکیل می شود.
ماده 2 : مقصود از شورا در این قانون شوراهای اسلامی روستا، بخش، شهر و شهرک می باشد.
ماده 3 : دوره فعالیت هر شورا از تاریخ تشکیل چهار سال خواهد بود و انتخاب مجدد آنان بلا مانع است.
ماده 4 : تعداد اعضای شورای اسلامی روستاهای تا 1500 نفر جمعیت 3 نفر و روستاهای بیش از 1500 نفر جمعیت و بخش 5 نفر خواهد بود.
ماده 5 : در هر بخش شورای بخش با اکثریت نسبی از بین نمایندگان منتخب شوراهای روستای واقع در محدوده بخش تشکیل می شود و در صورتی که عضو معرفی شده از شورای روستا به عضویت اصلی و علی البدل شورای بخش انتخاب شود از عضویت شورای روستا خارج نخواهد شد.
ماده 6 : شورای بخش پس از تشکیل حداقل سه چهارم شوراهای روستاهای تابع بخش تشکیل می گردد.
تبصره : از یک روستا بیش از یک نفر نباید در شورای بخش حضور داشته باشد و در صورتی که تعداد روستاهای بخش کمتر از پنج روستا باشد اعضاء شورای بخش از میان مجموع اعضای شوراهای روستا ها انتخاب خواهد شد و نهایت حداقل باید از هر روستا یک نفر انتخاب گردد.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 8:0 توسط خانم جداوی |

روستای قدیر پور در یک نگاه

قدیرپور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری تخمینی

سال 1395 جمعیت آن ۹۵۶نفر (۱۹۰خانوار) بوده است.

پارک و ساختمان دهیاری روستا

ساخت پایه های بتنی برای میله پرچم

بهسازی معابر کوچه مدرسه دکتر شریعتی

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 7:0 توسط خانم جداوی |

محلول پاشی و گندزدایی روستا در ایام کرونا

به همت اهالی روستای قدیر پور شهرستان منوجان و با همکاری شورا‌ها و دهیار، برای جلوگیری از ویروس کرونا و حفظ سلامتی مردم، این روستا تاکنون ۳ مرحله متوالی، محلول پاشی و ضدعفونی شده است.

از، جوانان و اهالی خونگرم قدیر پور و همکاری خوب اعضای شورای اسلامی روستا در تهیه دستگاه تراکتور به منظور محلول پاشی با هدف سلامتی و حفظ جان مردم روستا از ویروس منحوس کرونا، قدردانی میشود. امیدواریم این روند در تمام روستا‌ها به صورت بسیجی وار صورت گیرد تا از انتشار این ویروس پیشگیری شود.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 6:0 توسط خانم جداوی |

مناطق دیدنی منوجان

از مناطق دیدنی شهرستان منوجان کندر، زیارت فضل بن عباس(ع)، زیارت بی بی طیبه (نودژ)، باغ روضه ارم، ارتفاعات معادن فاریاب ، ارتفاعات تیآب و بسیاری از مناطق زیبا و چشم نواز را می توان نام برد.

این شهرستان بامساحت بالغ بر۴۶/۴۱۴۰کیلومترمربع در۳۸۰ کیلومتربا مرکز استان کرمان قرار دارد و از سمت جنوب با فاصله ۱۳۰ کیلومتردر همسایگی استان هرمزگان می باشد .

از مناطق دیدنی شهرستان منوجان کندر، زیارت فضل بن عباس(ع)، زیارت بی بی طیبه (نودژ)، باغ روضه ارم، ارتفاعات معادن فاریاب ، ارتفاعات تیآب و بسیاری از مناطق زیبا و چشم نواز را می توان نام برد.

بارگاه امامزاده فضل ابن عباس(ع)

یکی از بقعه های مبترکه وجاذبه های گردشگری درشهرستان منوجان، بارگاه امامزاده فضل ابن عباس است در ۲۰ کیلومتری شمال شرقی منوجان و در ۱۶ کیلومتری روستای چاه حسن (دشت عباس ) شهرستان منوجان واقع شده است.

این زیارت مشتاقان زیادی را هر روزه به خصوص روزهای پنجشنبه و جمعه به خود جلب کرده وازخصوصیات این مکان متبرکه طبیعت و آب و هوای بسیار زیبا و جالب به خصوص در فصل زمستان و بهار است .

بارگاه امامزاده فضل بن عباس امکانات رفاهی همچون زائرسرا، کشتارگاه، فروشگاه مواد غذایی در این مکان قرار دارد که زائرین می توانند استفاده کنند.هر هفته زائرین زیادی از سراسراستان و استان های همجوار به این مکان مقدس مشرف می شوند

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 5:0 توسط خانم جداوی |

سوغات منوجان

مهمترین سوغات منوجان عبارتند از:

بخش کشاورزی : خرما ،پیاز ،سیب زمینی ،فلفل ،گوجه فرنگی ،پرتقال،خیار سبز،نارنگی

بخش دامداری :کشک،دوغ

بخش صنایع دستی :جارو(مشنگ )،حصیر ، شلوارهای زنانه که از طریق «گلابتون دوزی» ، «خوس دوزی» ، «بادله دوزی» و «شک دوزی» توسط زنان ودختران درست می شوند.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۹/۰۵/۱۰ ساعت 4:0 توسط خانم جداوی |

بهره‌برداری از دو راه روستایی در شهرستان منوجان

راه‌های روستایی جنت آباد به طول ۲/۵ کیلومتر و نازی آباد قدیرپور به طول ۳/۵ کیلومتر در شهرستان منوجان آماده بهره‌برداری است.

رئیس اداره راه و شهرسازی شهرستان منوجان گفت: مبلغ هزینه شده در را ه روستایی جنت آباد هشت میلیارد ریال و راه روستایی نازی آباد– قدیر پور به مبلغ ۱۲ میلیارد ریال است.

وی خاطرنشان کرد: بیش از ۲۰۰ خانوار از این راه‌های روستایی بهره‌مند می‌شوند.

راه های روستایی جنت آباد به طول ۲ و نیم کیلو متر و نازی آباد قدیرپور به طول سه و نیم کیلو متر در شهرستان منوجان احداث شدند.

وی با بیان اینکه بیش از ۲۰۰ خانوار از این راه های روستایی بهرمند شده اند، گفت: مبلغ هزینه شده در راه روستایی جنت آباد هشت میلیارد ریال و راه روستایی نازی آباد – قدیر پور به مبلغ ۱۲ میلیارد ریال است.

ادامه احداث راه روستایی رزشیرین در شهرستان جیرفت

رئیس اداره راه های روستایی اداره کل راه و شهرسازی جنوب کرمان همچنین گفت: با تکمیل راه روستایی رزشیرین ۸۱ خانوار در شهر ستان جیرفت دارای راه مناسب خواهند شد.

وحید افشار پور افزود: طول تمام این محور، چهار و نیم کیلومتر بوده که در سال های گذشته ۲ و نیم کیلومتر از این مسیر آسفالت و به بهره برداری رسیده و با زیر سازی و تکمیل ۲ کیلومتر باقیمانده از این محور، ۸۱ خانوار از راه مناسب برخوردار می شوند.

وی اظهار داشت: برای تکمیل این مسیر۲۶ میلیارد ریال اعتبار مورد نیاز است و هم اکنون پیمانکار اجرای آسفالت، انتخاب و قرارداد این طرح در حال انعقاد است لذا بزودی عملیات اجرایی این طرح نیز آغاز می شود.

رئیس اداره راه های روستایی اداره کل راه و شهرسازی جنوب کرمان گفت: با توجه به کوهستانی بودن و آب و هوای مناسب روستایی رُزشیرین، این منطقه گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است.

اداره کل راه و شهرسازی جنوب کرمان مستقل از مرکز استان، هفت شهرستان جنوبی را تحت پوشش دارد.

شهرستان منوجان یکی از هفت شهرستان جنوبی استان کرمان است که در فاصله ۴۵۰ کیلو متری از مرکز استان قرار دارد که از شرق به شهرستان قلعه گنج و از غرب به استان هرمز گان متصل می‌شود.

***********

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۹/۰۵/۰۹ ساعت 20:51 توسط خانم جداوی |

نقش زنان در مدیریت روستا به عنوان دهیار

مدیریت روستایی از مهم‌ترین ابعاد توسعه روستایی و شاید بتوان گفت مهم‌ترین بعد آن است. دهیاران و مدیران روستایی در هماهنگی فعالیت‌های توسعه روستایی، رونق‌بخشی زندگی روستاییان و توسعه کشور نقش بسیار مهمی برعهده دارند.یکی از مسائلی که جوامع در حال توسعه و توسعه افته امروزه با آن مواجهند و برای آنها بسیار مهم است، مساله توسعه پایدار و یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های آن یعنی توسعه پایدار روستایی است که می‌تواند راهگشای جامعه در رسیدن به توسعه پایدار در تمام سطوح باشد. مدیریت نواحی روستایی یکی از مهم‌ترین اجزای دستیابی به توسعه پایدار در سطح ملی است که بدون بهره‌گیری از شیوه‌های مدیریتی توانمند و کارآمد میسر نخواهد شد. برای رسیدن به توسعه پایدار، توجه به چند مؤلفه اساسی مهم است که مهم‌ترین آن نیروی انسانی است. توجه به ۲ مؤلفه زنان و مشارکت از عوامل اصلی شکل‌گیری توسعه پایدار و استمرار آن است. یکی از شرایط لازم برای دستیابی به توسعه پایدار روستایی، مشارکت زنان روستایی در سطح مدیریت روستاهاست. زنان روستایی با حضور در نقش‌های مدیریتی همچون دهیاری و شورای اسلامی روستا می‌توانند در توسعه جامعه محلی نقش بسزایی داشته باشند.

زنان از دیرباز در فعالیت‌های گوناگون همچون کشاورزی، دامداری و... حضور داشته‌اند و تا امروز توانسته‌اند نقش پررنگ‌تر در جامعه ایفا کنند. اگر به تاریخ نگاهی بیندازیم، زنان زیادی را می‌بینیم که از مرزها گذشته‌اند و توانسته‌اند فرهنگ جامعه خود را در مسیر پیشرفت تغییر دهند. از آنجایی که زنان در همه جوامع و همین‌طور درجوامع روستایی نیمی از جمعیت را تشکیل می‌دهند در مناصب مختلف از جمله مناصب مربوط به مدیریت شهری و روستایی می‌توانند در روند و تسریع توسعه مؤثر باشند. در سال‌های اخیر انتخاب زنان در مقام دهیار افزایش یافته است. این موضوع حاکی از رشد و بالندگی فکری و فرهنگی روستاییان و توانمندی زنان در عرصه مدیریت روستایی است.

یکی از عرصه‌های قابل تأمل برای حضور زنان در حوزه مدیریت روستا، نهاد دهیاری است. از بدو شکل‌گیری دهیاری‌ها براساس مصوبه مجلس شورای اسلامی، زنان حضور پویا و فعالی در عرصه مدیریت روستایی داشته‌اند. با هدف تقویت بنیان مدیریت روستایی، وزارت کشور قانون «تاسیس دهیاری‌های خودکفا» پس از تصویب سیاست راه‌اندازی، تقویت و ساماندهی تشکیلات دهیاری‌ها را در پیش گرفت. دهیاری‌ها اگرچه سازمانی نوپا به شمار می‌روند ولی به عنوان بازوان اجرایی دولت در اجرا، نظارت و سازماندهی برنامه‌های توسعه نقش مهمی دارند.

مشکلات عمومی مدیریت زنان

بهره‌گیری از توان مشارکت زنان در فرایند توسعه پایدار روستایی از راهبردهای اصلی دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری است. امیدواریم زنان روستایی علاوه بر تکمیل روند توسعه، بخش عظیمی از موفقیت‌های آینده جامعه روستایی استان را نیز محقق کنند. دهیاری برای زنان تجربه‌ای بی‌نظیر در مدیریت مدرن روستایی است و عرصه مشارکتی نوینی را برای زنان فراهم آورده است. حمایت از زنان برای حفظ موقعیت مدیریت نوپای آنها ضرورتی انکارناپذیر است. برخی از مشکلات عمومی مدیریت زنان در روستاهای ایران به این شرح است:

۱. نبود قوانین حمایتی
۲. خلأ سیاست‌های حمایتی بلندمدت
۳. خلأ حمایت پایدار مسئولان بالادستی
۴. اصلاح نشدن وظایف دهیاری‌ها، اهداف و مأموریت‌های این نهاد
۵. نبود گروه‌های محلی و سازمان‌های مردم‌نهاد محلی
۶. نبود آموزش‌های مناسب به دهیاران
۷. نبود تعاونی‌های تولیدی روستا برای حمایت از تولیدات محلی و ایجاد انگیزه اقتصادی برای مردم
اگر از سرمایه‌های اجتماعی به نحو مطلوب و مناسب استفاده شود و این استفاده برای توسعه روستا به کارگرفته شود، مشکلات روستاهای کشور به پایین‌ترین حد خود خواهد رسید. رضایت مردم از عملکرد دهیاری‌ها نشانه توفیق مدیریت روستایی در دستیابی به اهداف خود است. امیدواریم زنان جامعه روستایی (دهیاران زن) بتوانند با درایت و کاردانی و مدیریت شایسته عرصه‌های روستایی، موجبات تحقق توسعه پایدار روستایی و بالندگی و سرافرازی کشور را فراهم آورند.

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۹/۰۵/۰۸ ساعت 10:1 توسط خانم جداوی |